Parodontiumstatus

De status het tandvlees wordt vastgelegd in een parodontiumstatus.
Dit houdt in het meten van de ruimte tussen het tandoppervlak en het tandvlees (pockets), de mate waarin het tandvlees is teruggetrokken (recessies) de mate van toegankelijke wortelsplitsingen (furcaties) en de mate van mobiliteit van tanden en kiezen.
De pocketsonde wordt hiertoe in de pocket geschoven: als daarbij een (kleine) bloeding optreedt, is het tandvlees ontstoken. Door de pockets rondom alle tanden en kiezen met de pocketsonde te onderzoeken, kan worden vastgesteld waar het tandvlees gezond en waar het ontstoken is. 

Bij een pocketdiepte vanaf 4 mm is sprake van een verdiepte pocket.
Op de onderste foto is de pocketsonde 7 mm in de pocket geschoven:
deze pocket is dus te diep. 

Ook wordt nog vastgesteld of tanden en kiezen al losstaan door het botverlies, of het tandvlees is teruggetrokken en waar tandplak en
tandsteen op de tanden en kiezen zit.

Bacteriologisch onderzoek

Mocht bij zeer ernstige parodontitisde blijken dat er onvoldoende resultaat
is geboekt en alle factoren die in het ontstekingsproces een rol spelen zijn uitgesloten, kan er aan de hand van een bacteriologisch onderzoek bekeken worden welke bacterieflora aanwezig is. Hiervoor worden door middel van een papieren staafje bacteriën uit de pocket gehaald. De staafjes worden vervolgens opgestuurd naar Laboral, een tandheelkundig laboratorium waar de bacteriën op kweek worden gezet.
Er wordt gekeken naar welke (paropathogene) bacteriën er zich in de pocket bevinden.  Aan de hand van de uitslag van dit onderzoek wordt er een persoonlijk therapie-advies gegeven en wordt beoordeeld of eventueel antibiotica (als ondersteuning van de behandeling) nodig zijn. Dit gaat altijd in overleg met uw tandarts, huisarts en/of apotheker.

Roken

Roken heeft erg veel invloed op de algemene gezondheid en op de mondgezondheid. Er vindt bij rokers minder doorbloeding plaats van het tandvlees, waardoor de eigen afweer minder kans heeft om tandvleesontstekingen te voorkomen. De nicotine-aanslag zorgt voor een ruwer tandoppervlak, waardoor tandplak en tandsteen meer kans krijgen zich te hechten. Door meer tandplak en tandsteen zal er sneller een tandvleesontsteking ontstaan. Rokers reageren slechter op de initiële behandeling of een antibiotica-kuur dan niet rokers. Voor een goede mondgezondheid is het aan te raden niet te roken. 

bron: Parodontitis, uitgave NVvP / Oral-B