Onderzoek heeft aangetoond dat (paropathogene) bacteriën zich met name op de tongrug verzamelen. De papillaire structuur van het dorsum van de tong zorgt ervoor dat deze uitstekend bacteriën en orale debris kan herbergen. De bacteriën kunnen op hun beurt andere oppervlakken in de mond, koloniseren. Uit de literatuur blijkt dat ook specifiek met parodontitis geassocieerde bacteriën, zoals P. gingivalis, P. intermedia en A. actinomycetemcomitans de tong koloniseren.

Tongpoetsen.

Tongpoetsen wordt al vele honderden jaren gedaan. Vroeger werd de 'tonghygiëne' als belangrijk onderdeel van de mondhygiëne gezien. Tongschrapers zijn gemaakt van hout, verschillende metalen, ivoor, walvisbeenderen, schildpad en plastic. 

De laatste decennia is echter alle aandacht gegaan naar het reinigen van de tanden en het tandvlees en is de tong eigenlijk een beetje vergeten. Overigens blijkt uit de literatuur dat het poetsen van de tong naast het tandenpoetsen geen aanvullend effect heeft op de reductie van de hoeveelheid tandplaque.

Hetzelfde geldt voor de eventuele effecten van tongpoetsen op het ontstaan of het verslechteren van gingivitis: er werden geen significante verschillen gevonden. Uit onderzoek naar de invloed van het tongpoetsen op de hoeveelheid bacteriën op het dorsum van de tong blijkt dat er geen sprake is van een significante reductie van het aantal bacteriën op de tong.

Wel blijkt dat mensen vinden dat hun tong schoner aanvoelt. Daarentegen laten een aantal studies zien dat het poetsen van de tong de hoeveelheid zwavelbevattende stoffen bij patiënten met halitose vermindert. Dit geldt overigens zowel voor parodontaal gezonde mensen als voor patiënten met parodontitis. 

Kortom, op basis van de literatuur lijkt het niet noodzakelijk de tong naast het normale tandenpoetsen regelmatig te reinigen. Alleen als er sprake is van halitose, is regelmatig tongpoetsen wel aan te bevelen, vooral dan met als doel de tongcoating te verwijderen.